Нұртілеуім, Сен туғанда шаттықтан бір түледім. Уілдеген үніңнен айналайын, Келіп тұрды сол сәтте күлші дегім. Жөргегіңде жатырсың тырбаң қағып, Қас-қағымда мына өмір өтер ағып. Бала бүркіт секілді көкті аңсаған Талап қылып ұшарсың қанаттанып. Мына байтақ бабадан алған енші Тылсымына құлақ түр, тебіренші. Сенің алтын бесігің – Отаның бұл, Бастауынан қанып іш, гүлін терші. Балғыным, бұл – бабалар аманаты, Туған жерің ұмытпа, жер жәннатың. Ұланы бол сен оның сенім артар, Бол еліңнің қатарлы азаматы. Сүлеймен Баязитов