Мұқағали Мақатаев Шаршадым білем, Жантая кеткім келеді. Миыңды жеген, құрысын бүйткен өлеңі! Күйзеліп тапқан көңілімдегі көрікті ой, Аузымнан түссе адыра қала береді. Өлеңі құрсын, Таппадым одан ұятты, Жазбай - ақ қойдым, Жазғаным енді ұят - ты. Менсіз де мына ғаламат жырау - дүние, Өзінен - өзі жырланып жатқан сияқты. Өткізіп жылдар, Өткізіп айлар, Бекер күн, Болғансып ақын, Мұрнымды несін көтердім?! Өлмей - ақ жүр ғой, Өлең жазбаған адамдар, Өлеңсіз мен де, Өмірді бірдеңе етермін. Жанды да жансыз, Көрінген заттан сыр бағып, Өлетін болдым, Өзімнен - өзім ұрланып. Шаршадым білем, Жатпасам енді болмас - ты. Жұрт кетіп жатқан Қара теңізге бір барып... Мұқағали Мақатевтың өлеңдері 1 Мұқағали Мақатевтың өлеңдері 2