Тұманбай Молдағалиев Өмір, қымбаттым менің өлеңі Ақшашты атадан қорқам, Өзім сондай болам - ау деп. Мүрделі жотадан қорқам, Мен де сонда қалам - ау деп, Кім есіркер қартайсақ, балам - ау деп. Шимай - шимай әжімнен қорқам, Бетіме менің көшеді - ау деп, Күлімдеген көзімнен қорқам, Оның да оты өшеді - ау деп, Заманым менен көшеді - ау деп. Сықырлаған таяқтан қорқам, Бір күні қолға алам - ау деп. Тықылдаған сағаттан қорқам, Бір күні тоқтап қалады - ау деп, Уақыт зулап барады - ау деп. Қырқадағы гүлдерден қорқам, Күз келсе бәрі солады - ау деп. Зулаған жүйрік күндерден қорқам, Қанаты бір күні талады - ау деп. Көтеремін баланы: - Әу,- деп. Лап етіп өшкен сезімнен қорқам, Түбіме менің жетеді - ау деп. Бәрін де өзімнен қорқам, Көп күнім бекер өтеді - ау деп, Уақыт тастап кетеді - ау деп.