Абай Құнанбаев Қуаты оттай бұрқырап, Уәзінге өлшеп тізілген. Жаңбырлы жайдай сырқырап, Көк бұлттан үзілген. Қайран тіл, қайран сөз — Наданға қадірсіз. Тәуекел мен батыр ой Өткір тілді найза етіп, Сайысып - ақ бақты ғой, Неше түрлі айла етіп. Оянбай, қайран жұрт, Ұялмай қал жым - жырт! Ақылмен ойлап білген сөз Бойыңа жұқпас, сырғанар. Ынталы жүрек сезген сөз Бар тамырды қуалар. Ән салар, жатқа алар, Түбінде құр қалар.