Мағжан Жұмабаев Күш кемiдi. Айбынды ту құлады. Кеше батыр - бүгiн қорқақ, бұғады. Ерiкке ұмтылған ұшқыр жаны кiсенде, Қан суынған, жүрек солғын соғады. Қыран құстың қос қанаты қырқылды, Күндей күштi, күркiреген ел тынды. Асқар Алтай - алтын ана есте жоқ, Батыр, хандар - асқан жандар ұмтылды. Елдiк, бiрлiк, ерлiк, қайрат, бақ ардың - Жауыз тағдыр жойды бәрiн не бардың... Алтын Күннен бағасыз бiр белгi боп, Нұрлы жұлдыз - бабам тiлi, сен қалдың! Жарық көрмей жатсаң да ұзақ, кен - тiлiм, Таза, терең, өткiр, күштi, кең тiлiм, Таралған түрiк балаларын баурыңа Ақ қолыңмен тарта аларсың сен, тiлiм!