Фариза Оңғарсынова өлеңі Өзіңе өкпелегенім - мұңданып төккен өлеңім; соншалық ашуланғаным - жаныммен ашынғандағы үн; қалғандай құрғап тамағым - тіс жарып тіл қатпағаным; сіміріп сағыныш зарын, өзің деп алып - ұшқаным; шайғандай тұнық бір ағын, өкпені ұмыттырарың - бәрін де татып келемін. ... Осы екен бақыт дегенің!