Абай Құнанбаев Әншілер (И. А. Крыловтан) Көршіні көрші шақырды, Болды да сыйлап ас бермек. Қулығын ішке жасырды: Баланың әнін есіттірмек. Балалар шулап, бақырды, Ынтасы — даусын білдірмек. Қонақтың күйін қашырды, Басты ауыртты көп дүрмек. Алды - алдына кетеді, Қосылмайды әндері. Құлағынан өтеді Құр айғай салған сәндері. = Япырмай, көрші - ай, не қылды? Бас ауырды, қаңғырды. Құлағын басып жалынды, Қойғыза көр деп құрғырды. Тым - ақ даусы күшті екен, Бекер де емес сенікі. Сүйтсе де арақ ішпеген Есті ұлдар ғой менікі. Есі шықпай мұнан да ішкен артық, Қисыны жоқ қышқырған не еткен тантық!