Мұқағали Мақатаев Тал түсте, Бозғыл деңгейде, Шуағын жерге төккен Күн. Жылымық қыста кей - кейде, Иісі келер көктемнің. Ұмыттырар ақпанды, Боз аспан, онан боз дала. Осынау ғажап шақтарды, Қозғама, тәңір, қозғама! Оралады өткен күз, Қыс келеді. Төсі қар. Ұзатылған көктем - қыз Қайта оралса, несі бар?! Ішке сыйған баламыз, Сыртымызға сыяды. Кең ғой біздің даламыз! Зиялы да ұялы. Қайдан келсін бірақ та, Мезгіл жетпей қыз - көктем. Қарашы анау қыратқа, Арқасына мұз шөккен. Алматының аспаны, Бізді әзірге тұр алдап. Қайың, терек бастары, Барады әне, қыраулап... Мұқағали Мақатевтың өлеңдері 1 Мұқағали Мақатевтың өлеңдері 2