Мағжан Жұмабаев Дәрігер, дәрі, бақсы! - деп, Алмаңдаршы мазаны. Тірліктен өлім жақсы! - деп, Сұраймын өзім қазаны. Дене ауырса, дұрыс-ақ, Дәрігер, бақсы ем қылар. Жан ауырса, ойлап бақ, Жанға емді кім қылар? Уланды жүрек, жан күйед, Ішім толған қызыл шоқ. He себептен, Тәңірі ие, Денеге ем бар, жанға - жоқ?!