Фариза Оңғарсынова өлеңі Білмейсің бе, қарағым, менің мінез - құлқымды? Осы күймен қаламын, бола берсін "біртүрлі". Екі өлшеммен шектелем, айыптасын көп пенде - жақсы көрем, жек көрем, орташалар жоқ менде. Талабым сол баршаға, кетем онсыз қол сілтеп: кісі өлтіріп алса да, шынын айтып келсін тек. Басымды ойлап жүдемен, өзгешелеу тұлғамды ұқ. Досым үшін жіберем ғұмырымды құрбан ғып. Қиын - қыстау шақтағы жеңбей өмір қыспағын, ниетімді сатқаны - мәңгілікке дұшпаным. Мені емдейтін дәрі кем, қыңыр дей бер сен мейлің. Жалғандықтың бәрімен келісімге келмеймін!