Абай Құнанбаев Дұға (М. Ю. Лермонтовтан) Өмірде ойға түсіп кем - кетігің, Тулағыш мінезің бар, жүрек, сенің. Сонда сенің отыңды басатұғын, Осы өлең — оқитұғын дұғам менің. Ішінде бір қуаты барға ұқсайды, Тірі сөздің жаны — сол, айрылмайды. Қасиетті нәфәсі¹ желдей есіп, Қайнап тұрған ыстық қан салқындайды. Жаныңның ауыр жүгі жеңілгендей, Көңілден кернеген кек кемігендей — Болады жылауға да, сенуге де, Жүректің басынан у төгілгендей.