Жүйрік ат, көңіл ашар қыран, тазы, Жігітті жібермейді малдың азы. Әркім-ақ жамандыққа көңіл берді, Тыятын болмаған соң мықты қазы. Сөзі бар замандастың терісқақпай, Жарассашы бір-біріне айтқан назы, Тұйғынға күшігендер ауыз салып, Жем болды қарға, ұзаққа қоңыр қазы. Басшымыз ел пайдасын сөйлемейді, Білгіштер бұл жұмысқа емес разы. Көптен-көп іздегені бүліншілік, Қанша айтып таусылмайды еш аразы. Әлі жоқ аңқылдама түсер жарға, Айтпаса, қайдан білсін, ел сабазы. Әлі жүр біздің қазақ надандықта, Қор болып сол себептен өнерпазы.