Шырылдап безек қаққан балапандай, Нәр сұрап тіршіліктен бала таңдай. Жатқанда жайылып ең астыма кеп, Жөргегім - кең мекенім алақандай. Толғантқан күні-түні бала қамы, Ананың секілденіп алақаны. Жатып ең жамбасында жұп - жұмсақ боп, Өмірден алғанда алғаш алақаны. Өзіңнен басталыпты береке күн. Басы сен бақыт пенен берекенің. Мол кебін емес өзің ұқтырасың, Мынау жарық жалғанның кең екенін.