Торғын – күндер қолдан шықса сусыды, Астары жоқ уақыт-ай, Тігіссіз. Сола ма айтшы, гүл сезімнің бүршігі, Күндер қайда, түндер қайда күдіксіз?... Жүрегімде бар әдемі – мұнара, Арманымды кете алмайды жел қуып. Тым болмаса, хат жазып тұр күн ара, Сенсіз күнге кеткенімше көндігіп... Пенделік-ай, тас секілді қыналы, Қызыл қына – езіледі жүрегім! Періште едік...уақыт қой кінәлі, Жылап тұрып, өп-өтірік күлемін... Жырдан – көйлек тікпек едім әдемі, Өрнегімді жүрген едің ұнатып. Махаббаттың көп екен-ау, әлегі, Абайсызда алғанымды-ай, жылатып...