Жетпіс жас — жеті кезең, жеті дәуір, Желкеме көп жүк артты: жеңіл де ауыр. Жеңілі жел өтінде желпіндірді, Ауыры арқа-жонды етті жауыр. Бірінен бірі биік кезеңдерім, Аямай алдан тосты белең-белін. Тайғақ та қия-құзды қиын жолдар Ернімнің талай көрді кезергенін. Бірінен бірі өктем дәуірлерім Сіңірді жазды әкелер сәуір лебін. Үміті, арманы да, шыдамы да, Төзімі, қажыры да — бәрі тегін. Аз емес алғандарым бойға шақтап, Жортсам да шаршамадым ой қасаттап. Десе де дегеніме жете алмадым, Отырмын опыныспен шоқ құшақтап…