Өте бай кісі өлімінің жақындағанын сезгенде, баласын жанына шақырып, ең маңызды өсиетін айтады.

Ерекше өсиет

«Балам, мені мазарға шұлығыммен көміңдер», — дейді.

Баласы мәнін толық түсінбесе де, «жарайды» деп келіседі.

Хаттың шарты

Әкесі баласына тағы бір хат ұстатып: «Мен өлгеннен кейін алғаш қатты қиналған кезіңде осы хатты ашып оқы», — дейді.

Күмән мен тығырық

Күндер өтіп, ажалы келген әкесі дүниеден өтеді. Ал баласын бір ой мазалай береді: «Әкемді шұлығымен қалай жерлеймін?»

Ол қанша молдаға, имамға барса да, нақты жауап таба алмайды. Естігені біреу-ақ: «Дінімізде ондай нәрсе болмайды».

Алғашқы қиын сәт

Шарасыз күйде отырған сәтінде, баланың есіне әкесінің: «Алғаш қиналған кезіңде аш» деген хаты түседі. Дереу хатты тауып, оқиды.

Хатта былай деп жазылған екен:

«Балам, байқағаныңдай, мен мұнша бай болсам да, өзіммен бірге бір шұлықты да алып кете алмадым. Енді қалғанын өзің ойлан…»