Жаз өтті бастан, қыс қалды дедім, Жерідің менен мүлде сен. Ғұмырым бірден қысқарды менің, Не үшін, не деп күн кешем? Кеудемде мейірім, ар-намыс барын Көремін дағы сорымнан. Сұр өмір сараң алданыштарын Сыпырып алды қолымнан. Көкірегіме шер толып, Тектім, Айта алмай аузым мұңды әнді, Өкініштен мен өртеніп кеттім, Ішімде сұп-сұр күл қалды.