Қара суға қаймақ түсті, қараша ауыл қи жақты, Боз қырауға, бозайғырдай аунап түсіп қыр жатты. Қайтқан қаздың қаңқылынан келе-келе бұлт үркіп, Қоңыр аңды жота-жонды аппақ ұлпа қар жапты. Аппақ қарға, аппақ болып салар ертең құр ойнақ, Жолаушыны жүргізбейді пыр-пыр ұшып шіл ойнап!.. Күп-күрең боп, алма-кезек күреседі күз бен қыс, Тәкаппарлау таутекенің мүйізінде күн аунап... Қайтқан құспен жоннан үркіп, ойға түстің, Қараша, Жапырағың тоналған күз жаныңа кім араша?.. Қоштаса алмай біз секілді жылай-жылай жүдеген, Үйір-үйір бұлттар көшкен, күз аспаны аласа ә!..