Аспан бүгiн ағыл-тегiл жылады, Мөлдiр тамшы қара жерге төгiлiп. Жанарымның моншақтары құлады, Көңiлiмнiң қабырғасы сөгiлiп. Келмес сәттi ойладым да, ерiдiм, Аңсағанмен оралмайды алайда. Жаңбыр – тамшы жүздi жуды, серiгiм, Аспан болсам көрер едiң қалайда. Көкiрегiмнен күмбiр-күмбiр күй ақты, Ақша бұлт боп қайда көштiң, тұрақта. Аспан шексiз, қиялдарым сияқты, Ол да жалғыз бiрақ та...