Сағынасың дейсің бе? Қашан таңым атып еді сағынбай? Мен деп уайым жейсің бе? Олай болса қалмадың ба жанымда-ай... "Ойланасың"-дерсің ау, Менің ойсыз қашан күнім батып ет? Ойымның да ойлаушысы сенсің-ау, Сенен өзге жүрекке кім жақын ет? "Кешір мені!"-жүрегіңнің күбірі, Деп естілді, өкініштен жанғаның, Кешірген нес? Мен кешірмек түгілі, Саған тіпті өкпелей де алмадым... "Түсінерсің"-деп кете бардың тұрып сен, Өз-өзіңді кінәлағыш боп алдың, Түсіндім ғой...түсініп, сол түсінікпен, Сенің ғазиз өміріңнен жоғалдым...